Obiekty promowane w najbliższej okolicy

Apartament Studio W Hotelu Divaspa

Category: apartment

City: Kolobrzeg

Price from: 150 całość

 

Kolobrzeg

Kolobrzeg

To największe uzdrowisko na polskim Pomorzu położone jest u ujścia rzeki Parsęty. Od wielu stuleci miasto było ważnym punktem na drogach handlowych Europy. Jego znaczenie podkreśla też fakt wydobywania w tym miejscu soli, będącej niegdyś "białym złotem". W XIX w., dzięki źródłom solankowym, Kołobrzeg stał się popularnym kurortem. Pozostaje nim do dnia dzisiejszego, będąc jednocześnie prężnym ośrodkiem kulturalnym i ważnym portem.

Kołobrzeg należy do najstarszych miast na Pomorzu. Obronny gród, zlokalizowany w miejscu, gdzie obecnie położona jest wieś Budzistowo, istniał już w VIII w. Pierwsze wzmianki o Kołobrzegu pochodzą z dokumentów związanych ze spotkaniem Ottona III i Bolesława Chrobrego w Gnieźnie w 1000 r. Wówczas to w Kołobrzegu, podobnie jak w Krakowie, Poznaniu i Wrocławiu, erygowano diecezję. Na tronie biskupim zasiadł pochodzący z Turyngii Reinbern. Był to zasłużony misjonarz.

Najważniejszym zabytkiem miasta jest katedra pw. Wniebowzięcia NMP. Świątynia jest wspaniałym przykładem niemieckiego gotyku ceglastego, wyróżniającego się nie tylko strzelistością budowli, lecz także masywną monumentalnością wnętrza. Uważa się, że początek budowy kościoła należy datować na lata 70. XIII w. Obecnie kościół pełni funkcję konkatedry diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Katedra jest kościołem halowym o pięciu nawach. Sklepienia wnętrza reprezentują dwa typy architektoniczne. W nawie głównej i prezbiterium są to sklepienia krzyżowo-żebrowe, a nawach bocznych " gwiaździste. Wyjątkowym skarbem katedry była polichromia wykonana z wielkim rozmachem na początku XIV w. Służyła ona jako biblia pauperum " "Pismo Święte w obrazkach" dla tych, którzy nie potrafili czytać. Jedynymi ocalałymi fragmentami polichromii są malowidła na płn-wsch. filarze, przedstawiające Matkę Boską, św. Jana Chrzciciela, Jana Ewangelistę i św. Łukasza, nad nimi figurują czterej błaźni. Bogate niegdyś wyposażenie wnętrze katedry zostało zniszczone bądź rozkradzione pod koniec wojny. Obecny wystrój zawdzięczać należy pastorowi Paulowi Hinzowi, który podczas wojny ocalił bardzo wiele zabytkowych elementów z okolicznych kościołów. Po wojnie wzbogaciły one wnętrze katedry. Z 1330 r. pochodzi, znajdujący się w belce tęczowej, gotycki krucyfiks. Sklepienie nawy głównej zdobi świecznik, podarowany kościołowi w XVI w. przez rodzinę Schlieffenów. Ołtarz główny tworzy tryptyk Męki Pańskiej z 1504 r. Po bokach prezbiterium ciągną się dekoracyjne stalle kanoniczne. W nawie północnej uwagę zwraca tryptyk Pokłon Trzech Króli, przy którym stoi XIV-wieczna chrzcielnica, z 26 scenami Męki Pańskiej. Nawę południową zdobi ołtarz św. Anny Samotrzeć i św. Mikołaja. Najciekawszym obiektem jest olbrzymi 4-metrowy świecznik siedmioramienny. Wykonano go w Lubece w 1327 r. Do katedry wciąż powracają odnajdowane w różnych miejscach zabytki. Jednym z nich jest gotycka Pieta. Przez wiele lat sądzono, że zaginęła bezpowrotnie, lecz została odnaleziona i umieszczono ją w kościele w 2001 r. Przed katedrą w 2000 r. na pamiątkę 1000-lecia istnienia Kołobrzegu ustawiono pomnik, przedstawiający krzyż i stojących obok uczestników zjazdu gnieźnieńskiego " Bolesława Chrobrego oraz Ottona III.

Główną budowlą rynku jest Ratusz. Ten neogotycki budynek powstał w latach 1829"32 na miejscu średniowiecznego, który spłonął podczas oblężenia twierdzy w 1807 r. Autor projektu " Karol Fryderyk Schinkel, celowo nawiązał w swojej wizji do obronnej roli, jaką przez wieki pełniło miasto, stąd ratusz przypomina średniowieczny zamek. Jest w nim czynna Galeria Sztuki Współczesnej, a w gotyckich podziemiach mieści się kawiarnia. Przed budynkiem w sezonie często odbywają się koncerty. Niedaleko ryneczku, przy ul. Dubois, stoi samotna Baszta Prochowa, niegdyś nazywana Lontową. Jest to jedyny ocalały fragment średniowiecznych fortyfikacji miejskich, które powstały na przełomie XIV i XV w. Jak sama nazwa wskazuje, baszta pełniła niegdyś funkcję miejskiej prochowni. Powstała na planie kwadratu i ma wysokość czterech pięter. O militarnym charakterze budowli świadczą wąskie, głębokie okna, z których wysuwano niegdyś jedynie lufy broni. Uliczka Dubois uważana jest za najładniejszy zaułek Kołobrzegu. Faktycznie, nie można nie zachwycić się ślicznie odremontowanymi kamieniczkami. Świadczą one do dziś o zamożności dawnych mieszkańców miasta. Obecnie ich partery i piwnice kryją w sobie kawiarnie, restauracje, sklepy. Można zatem je zwiedzić, oglądając nie tylko z zewnątrz, ale także delektując się widokiem przy pysznej kawie czy chłodnym piwku.

Latarnia morska istniała w Kołobrzegu już w XVII w. Oczywiście była to zupełnie inna budowla niż ta, którą można podziwiać dzisiaj. Obecny budynek powstał po II wojnie. Poprzedni został wysadzony w marcu 1945 r. Nową latarnię wybudowano na platformie dawnego fortu. Betonowe molo rozdziela ciągnącą się wzdłuż piaszczystej plaży kołobrzeską promenadę. Powstało w 1971 r. w miejscu poprzedniego " drewnianego. Jest najdłuższą żelbetonową konstrukcją tego typu w Polsce. Przy plaży widoczne są pozostałości "Kamiennego Szańca" " umocnień fortecznych z lat 30. XIX w. Fragmenty twierdzy można też znaleźć w Parku im. gen. Henryka Dąbrowskiego. Pozostałości po dawnej Twierdzy Kołobrzeg rozrzucone są po całym mieście. Na wyspie Solnej, w porcie jachtowym, przy brzegach kanału Drzewnego, zachowały się reduty Morast i Solna.

W strefie uzdrowiskowej miasta przy ul. gen. W. Sikorskiego znajduje się Pomnik Sanitariuszki. Jest prawdopodobnie jedyny tego rodzaju pomnik w Europie. Został on poświęcony wszystkim kobietom, które podczas wielu wojen targających światem pomagały walczącym żołnierzom i oddawały życie, by ich ratować. Pomnik autorstwa Adolfa Cogiela powstał w 1980 r. Pierwowzorem sanitariuszki jest szeregowa Ewelina Nowak, która zginęła podczas wyzwolenia Kołobrzegu, próbując ściągnąć z pola walki rannego żołnierza. Inny ważny monument to Pomnik Zaślubin Polski z Morzem.

Kołobrzeg jest całorocznym kurortem, choć z pewnością łatwiej tu znaleźć wolne miejsca zimą niż latem. Hotele należą raczej do drogich, dlatego lepiej zdecydować się na kwaterę prywatną lub pensjonat. O oferty można pytać w informacji turystycznej albo szukać samemu w osiedlach domków niedaleko deptaka.

źródło: Wydawnictwo Bezdroża